Cesaretini yitiren ülke ve son umut

Bu ülke cesaretini yitirdi. Vicdanını, merhametine yitirdi. İnsanlığını, sahip çıkma duygusunu yitirdi.

Hakkını aramayı, sorgulamayı, vatandaş olmayı, hesap sormayı, çalınanın kendi malı, kendi parası olduğunu unuttu.

Zalime, zulme direnmeyi unuttu.

Yeni yılda masum canlıları kesip dünyada barış dileyen garip yaratıklara döndük.

Milli birliğe olan ihtiyacımız çığlık atmaya devam ederken bizler siyasi partilerin sessiz köleleri oluverdik.

Biz insanlarımızı ahlaken eğitmemiz gerekirken, zihinlerine zehir saçmaya devam ediyoruz.

Suç ordusu yaratıyoruz kendi kendimize…

Kumarın haram olduğu ancak milli piyangonun helal kabul edildiği bir ülkenin insanları nasıl ıslah olur?

Alkolün haram, alkolden alınan verginin helal olduğu kaç ülke vardır?

Faizin haram bilmem hangi kurumun faizinin helal olduğu bir adres gösterin.

Var mı?

Zinanın haram malum vakıftaki çocuklara yapılan tecavüzler “bir kereden bir şey olmaz.” Diye yorumlayanlar…

Hiçbir şey okumayan insanlar, ne söylenirse ona inanırlar.

Hep başkalarının kendilerine sunduğu hayatı yaşarlar.

Başkalarının doğrularıyla yaşamak zorunda kalırlar.

Bütün bunlar devam ederken hiçbirisini fark etmeden her konuda kendini âlim zanneden cahiller, ülkemizin kaderi olu-vermişse gitmek gerekir bu diyarlardan…

Kibir hastalığı insanı, çukurların en dibine savururken, sevginin insanı nasıl yücelttiğini hatırlasak alçalan insanlık belki yükselecek ve ülke yeniden doğmuş olacaktır.

Bir umudum var ki o da tüm kötülüklere rağmen yüreğini temiz, vicdanını ferah tutan insanlardır.

Kirlenmemiş ruhlu insanlardır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube