Evlât acısı!

İdlib’deki saldırı sonucunda ateş bu sefer en yakınımıza düştü, acımız büyük.

Sevgili hemşehrimiz, kardeşimiz Teğmen Ali Emre Fırıncıoğulları İdlib’te şehit düştü. Şehidimize Allah’tan rahmet, ailesine başsağlığı ve sabırlar diliyorum.

Tüm şehitlerimize rahmet diliyorum, Allah ailelerine sabır versin. Milletimizin başı sağolsun.

“Evlât acısı” diye bir şey var..

Tarifi olmayan ağır bir acı…

Çocuğunu kaybeden insanın acısına ölen ne yapmış olursa ve nasıl ölmüş olursa olsun, kayıtsız kalmak zordur.

Başka bir acıyla kıyas edilmez. Hiçbir acı birbiriyle kıyas edilmez, ölçülmez tartılmaz gerçi.

Her gün anaların yüreği dağlanyor..

Her şehit haberiyle yüreğimiz sarsılıyor.

Ama en çok da ateş düştüğü yeri yakıyor!

Bir anne yüreği yanıyor, bir baba yüreği eriyor, bir eş yüreği yalnız kalıyor…

Küçücük çocuklar babasız kalıyor…

Hemşehrimiz, kardeşimiz Teğmen Ali Emre Fırıncıoğulları, hayatının baharında şehit düştü.

Geleceği, hayalleri vardı..

Vatanı uğruna şehit oldu!

Herkesin şehit haberlerine verdiği tepki farklı olabilir.

Saygıyla anmak, düşmana öfkelenmek, savaşa öfkelenmek, dua okumak, hislerini bir yere yazmak, sosyal medyada paylaşım yapmak, stratejileri eleştirmek, kendi kendine ağlamak, ağıt yakmak veya inadına işine gücüne, hayata daha çok sarılmak…

Yani herkesin inancına, görüşüne, hayatına, karakterine göre bu üzüntü nasıl yaşanıyorsa odur.

Gencecik yiğitlerimiz bu ülke tek parça ve birlik içinde yaşamaya devam etsin diye şehit oldu! ‘Biz, ötekiler’ işine girersek, işte şehitlere en büyük saygısızlık bu olur!

Birbirimize üzüntümüzü farklı şekilde ifade etmek, veya içimizde yaşamak konusunda tahammüllü olalım ve saygı gösterelim.

Bu topraklarda yaşamanın yüksek maliyetini, ağır bedelini en baştan kabul ettik.

Şehitlerimiz, şahitlerimizdir.

Bunları da okuyabilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube