He yar; söyle ben de bileyim!

Bugün yazamayacağım galiba.

Kaçtır yarıladım yazımı geri sildim.

Bir kez daha yazdım ve bir kez daha sildim…

Nedendir bilmiyorum ama olmuyor!

Ve bugün olmayacak galiba!

Hüzün mü bende ki?

Küsmek mi?

Kendine küsmek veya sana mı?

Bilemedim, kestiremedim ama ben, ben değilim artık!

Uzaklaştığın gibi benden uzaklaştım ben de kendimden!

Hissedemiyorum, duyamıyorum, göremiyorum!

Ve çok yorgunum!

*

Bak yine sildim tüm yazdıklarımı,

Kaçıncı oldu hatırlamıyorum,

Silip, silip yeniden yazıyorum.

Kafam dağılmış, ben dağılmış bende ki sen dağılmış,

Karar veremiyorum ne yazıma ne de sana!

Karar verme yetim kayboldu içimde ki sen gibi!

Boş biliyorum. Olmayacak artık!

Ne sen olacak ne de bu yazı!

Yine de yazıyorum ve yine de umut ediyorum…

*

Nasıl bir vefasızlık, adı ne bunun?

Ben mi çıkaramadım, sen mi çok uzaksın?

Nasıl söyleyebildin gözlerime baka baka?

Gözlerini kaçırmadan ve hiçbir yerin kızarmadan?

Söyle nasıl yapabildin söyle ki bileyim.

Kendimde öyle yapıp, ben de gideyim!

Kalp sızlamadı mı?

Yürek ağlamadı mı?

Gözler mesela gözlerin buğulanıp iki damla akıtmadı mı?

He yar! Söyle ben de bileyim!

Bunları da okuyabilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube