Öğretmenlik amaçtır!

Geçtiğimiz haftanın en sevdiğim günlerinden biri olan cumartesi, “Öğretmenler Günüydü…”

Bu  kelime neler neler canlandırır zihninizde.. Belki öğretmeninizden yediğiniz ilk azarı, geç kaldığınızda verilen ilk cezanız geliyordur aklınıza veya oynadığınız oyunlar ve ilk edindiğiniz arkadaşlıklar paylaştığınız ödevleriniz, kim bilir  daha neler neler …

Kim bilir nasıl tanımlar yüreğiniz öğretmenlerinizi hiç sordunuz mu iç sesinize?

Ben sordum ve şu cevabı aldım öğretmen benim için hayat tarzı demek nasıl ki kıyafetlerimde tarz yaratıp farklı olmayı başarabiliyorsam öğretmen de kişiliğime bir farklılık yaratıp tarzımı bulmama yardımcı olan vicdan muhasebesini öğreten fedakar kişidir.

Bir nakledici değildir, öğretmen merhamettir, yoldur..

Bir çocuğun büyüyüp gelişmesinde öğretmenler etkilidir, bizler çoğu şeyle okulda öğretmenlerle tanıştık..

Paylaşmayı sevgiyi merhameti, doğruyu, yanlışı cezayı, sevgiyi, kuralları, disiplini, saygıyı, çevreyi temizliği..

Bir sürü altın kuralları öğretmenlerden öğrendik..

Hatırlıyorum da; çocukken köy okullunda okurken öğretmen geldiğinde biz sıra olurduk, ip gibi dizilir ‘merhaba öğretmenim’ diye öğretmenlerimizi selamlardık, bu bir sevgi ve saygı belirtisiymiş sonradan öğrendik…

Yanlış yaptığımızda tek ayaküstünde dururduk, böylece yapılan hatanın hayatımıza katacağı zorluğu ve sonucunu bilir, iki ayak üzerinde durabilmeyi hata yapmamayı öğrendik..

Paylaşmayı öğrendik, hem üzüntümüzü hem sevincimizi, vicdanı öğendik.  İnsanlığın üzerine giydiği ve üzerinden hiç çıkaramayacağı vicdanı..

O yüzdendir ki insanın  vicdanını kirletmemesi için çaba göstermesi gerektiğini  öğrendik..

Öğretmenlik, Matematik, Fen, Türkçe derslerini öğretmek için atama ile gelen bir meslek değildir..

Yürekten gelen insan geliştiren insanlık giydiren, toplumun var olması için çaba gösteren amaçtır.

Bunları da okuyabilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube