Süleyman okay – saygıyla anıyoruz

1928 Yılında Antakya’da doğdu. İlkokul ve ortaokulu bitirdikten sonra Antakya Lisesinde okumaya başladı. Babası köşker Arif genç yaşta ölünce liseyi bitiremedi. Çeşitli işlerde çalıştıktan sonra 1949 yılında askere gitti. Askerden döndükten bir süre sonra Kırıkhan Nüfus kâtibi olarak göreve başladı. Daha sonra Samandağ nüfus katipliğine atandı. 1957 yılında Antakya Trahom Savaş Dispanserine atandı ve 1977 yılında bu daireden emekli oldu. 1977 yılında Okay Matbaasını açtı. Ancak 12 Eylül zulmü ona ve aile bireylerine kâbus gibi çöktü ve 1982 de matbaayı kapatmak zorunda kaldı. Haksız yere 5,5 ay tutuklu kaldı tahliye olduktan sonra uzun süre hastalıkla boğuştu.

20 Eylül 1999 da aramızdan ayrıldı.

Süleyman Okay şiirleriyle derin izler bıraktı. 13-14 yaşlarında şiir yazmaya başlayan Okay sayısız şiirler yazdı. Bu şiirler çeşitli dergi ve gazetelerde çıktı. Okay şiir yanında öykü. Maniiler, makaleler, Antakya yerel dilinde öyküler, yamak tarifleri ve gülmece yazılar yazdı.

Kitapları:

Sağlığında Mermi Konuşuyor, Sevda Tutuklanamaz, Şakayık adlı şiir kitapları çıktı.

Ölümünden sonra Hoşçakalın Dostlarım (Şiir), HİİŞŞTT! (Öyküler), Nerde Benim Oruğum (Yerel ağızla öyküler), Midesel Eğitim (Yemek tarifleri) adlı kitapları çocukları tarafından okuyucuya ulaştırıldı.

Saygıyla anıyoruz.

GÜNEŞİN KIZIYLA BULUŞMAK I

bir parktaydık

ateşin göğsünden yeni çıkmış kızgın

onlardı

gelişleri

hep geceleri

karanlığa bulaşarak

çiçeksiz ve kanlı

hurda bir kamyon gibi çığırtkan

ve sarhoş

sanki yıkılmış bir duvardan

ansızın düşen

taş gibiydiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube