Umut ekin yüreğinize…

ve yeni gün 
merhaba…
uzat elini
avucunun içindeki
sıcaklığı hissedeyim.
ben umudum…

“Dünyanın bütün güzel umutları ve şarkıları herkesin değildir, güzel umutlar ve şarkılar, sadece hissedebilenlerindir” Hissetmek, en derinden aşkı, mutluluğu ve yaşama dair tüm güzellikleri. Ne güzel, acıyı fark edip sevgiyi, bölüşmeyi hissetmek. Acılarımızı da paylaşacağız elbet. Her geçen gün düşüncelerimiz kirleniyor, kutuplaşıyoruz.

Meyvesi, sebzesi bol bir bölgede yaşıyoruz. Bir şeyler ekecek bahçeniz olmasa bile direk yetiştiriciden alma şansınız var. Ancak, başka yerlerde durum çok farklıdır. Büyük şehirlerde asgari ücretle geçinenlerin umutları kaldı mı acaba? Nasıl yaparlar, nasıl yaşarlar, su, elektrik, yeme ihtiyaçlarını nasıl karşılarlar? Gerçekten güç iş. Genelde yazılarım kültür-sanat ve edebiyat ağırlıklıdır. Hayatın içerisinde yaşanacak, anlatılacak, yazılacak o kadar çok şey var ki; gözümün gördüklerini, yüreğimin hissettiklerini dilim varmıyor anlatmaya, ellerim yazmaya da. Şöyle çarşıda, pazarda, marketlerde gezinenlerin sayısını fark ettiniz mi? Ne çok karşılaşırdık dostlarımızla. Sepeti ağzına kadar doldurur çıkardık. Şimdi iki poşet aldınız mı cebinizdeki para yetmiyor ödemeye.

Her şeye rağmen mutlu olmak zorundayız. Umut ekeceğiz yüreklerimize. “Umut, fakirin ekmeği” Ya umutlarımız olmasa?

Bunları da okuyabilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube