Yurtdışı sarmalı..

Birçok insan gibi benimde bir yurtdışı maceram oldu.

Zorunluluktan olsa gerek her aileden mutlaka bir iki kişi ekmek parası için yurt dışına çıkmıştır.

Bir ekmek kapısı oldu her zaman..

Sevdiklerinden uzakta birer kader mahkumu gibiler..

Ailelerinden uzakta her türlü zorluğa zorbalığa katlanıyor insan.

Hele de Arap ülkesindeyseniz..

İnsan çocuğunun büyüdüğünü görmemek ne kadar zordur bilir misiniz?

Bilemezsiniz!

Onu sadece o insanlar bilir..

Her şeye rağmen katlanır insan her zorluğa.

Bir ay tatile gelir 1 gün gibi geçiverir.

Onlar bir iş robotu haline gelmişlerdir.

Çocukları babaya baba gibi bakmazlar.

Oyuncak getirecek sıradan biri..

Her şey onlar için maddesel olmuştur..

Çünkü hiç sevgi görmemişlerdir..

Zordur aileyi terk edip gitmek ama mecburdur buna..

Ülkede yaşayan insan kadar gurbetçimiz var..

Bunun sonrasında çıkar siyasiler bizim ekonomimiz falan sırada derler..

Gelsinler bunu külahıma anlatsınlar..

Bunu o kader mahkumlarına anlatsınlar.

Keşke her şey Avrupa’daki gibi olsa..

Keşke insanımıza verdiğimiz değer Avrupa’nın yarısı olsa..

Bir sürgün misali ailelerinden uzak ta olmaya devam edecekler..

Taa ki devletimiz bu insanlara sahip çıkana kadar..

Bunları da okuyabilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube