Sevginin gücü

Değerli okurlarım öncelikle selamlarımı, muhabbetlerimi sunuyor ve bu haftayı da sağlık ve mutluluk içerisinde geçirmenizi temenni ediyorum.

Yazıma Yunus Emre’nin şu sözüyle başlamak istiyorum.

Yaradılanı hoş gör Yaradandan ötürü” sözleriyle insan sevgisi kaynağını ilahi sevgiden aldığını ve Yaradanı hoş tutmanın insanı hoş tutmaktan geçtiğini anlatmaya çalışmıştır.

Değerli okuyucularım bu dünyada sevgi kadar kıymetli başka bir şey var mıdır acaba bu soruyu lütfen kendimize soralım ve bir kaç dakika beyin fırtınası yapalım lütfen.

Hayatımızın her anında sevginin olduğunu göreceksiniz.

Sevgi olmazsa değerli dostlar hayatın anlamı var mı isterseniz soruyu bir de böyle soralım. Cevap olarak da yok dediğinizi duyuyorum.

Değerli okurlarım peki Sevgi nedir?

İsterseniz şu sihirli sözcüğü önce tanımlayalım.

Sevgi, insanın diğer yaradılanlar üzerinde bıraktığı temiz duygudur.

İnsan Allah tarafından yaratılan mükemmel özelliklere sahip bir varlıktır. Dolayısı ile sevgiye öncelikle layık olan da insandır.

Yine insan sevgisini Yunus dedemiz şöyle dile getirir;

Bir kez gönül yıktın ise

Bu kıldığın namaz değil

Yetmiş iki millet dahi

Elin yüzün yumaz değil

Sevgili okurlarım İnsanların mutlu huzurlu olabilmelerinin temelinde sevgi yatmaktadır. İnsanlar arasındaki karşılıklı anlayışla aradaki sevgi büyür. İnsanlar arasında bu temiz güzel duygu dayanışmayla gelişir ve artar. Sevgi kötülükleri yok eder. Ortamı yumuşatır. Karşılıksız bir duygudur. Sevginin tek başına bir anlamı bulunmaz.

Sevgi karşımızdaki insana içten, karşılıksız gülümseyebilmektir. Sevgi, insanı insan olduğu için yaradandan ötürü sevmektir. Sevginin olduğu yerde düşmanlık kin nefret olmaz. Sevginin olduğu yerde barış, huzur ve mutluluk olur.

Değerli okurlarım

tarihimizde sevgi üzerine o kadar örnekler verilebilir ki bunlardan biri de Leyla ile Mecnunun hikayesidir. Size şöyle bir hatırlatalım.

Mecnun’a sorarlar;

Sen bu kara kuru Leyla’da ne gördün ki sevdin? ”

Cevap: “Siz onu bir de benim gözümle görseniz…” der.

Yine bir gün alıp Leyla’yı getirirler ve Mecnun’a sorarlar: “Senin Leyla diye yanıp tutuştuğun bu kız mıdır?”

Mecnun, uzun-uzun bakar ve der ki; “Hayır, benim sevdiğim Leyla bu değildir” der.

İşte burada sevginin yaratandan ötürü olduğunu anlamaktayız.

Değerli okurlarım bu hafta da

yazıma yine kendi yazdığım bir dörtlük ile son vermek istiyorum;

Sevgi emek ister..

Sevgi hoş olmak ister..

Sevgi mutlu olmak ister..

Sevgi sevgi ister..

Hepinizi Allaha emanet ediyorum. Hoşça kalın sağlıcakla kalın.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook
Twitter
YouTube