Antakya’dan Dünyaya Açılan Pencere…
yüreğin çarpıyorsa hâlâ
gözlerinin pınarları akıyorsa
sevinçte, hüzünde ya da
akıyorsa kanın tüm hızıyla
yaşam da senin için akmakta
senin için ey güzel insan…
Antakya’dan, dünyanın bütün insanlarına açılan bir pencere araladım. Öyle bir pencere ki; paylaşacağımız şiirlerimizde aşkı, umudu, yaşama sevincimizi dile getireceğiz. Dünya, ancak iyilikle kurtulur. O halde şiirlerimizle güzelleştireceğiz… Her hafta bir değerimizin şiirini sizler için seçiyorum. “Senin İçin” şiirimin bir bölümü ile pencereyi araladım. Bu haftaki konuk şair; Tarsus Yenice’de yaşayan şair Tuncay Akdağ dostumun “Sevdim” adlı şiiri ile penceremizi sonuna kadar açık bırakıyorum. Şiir tadında bir ömrünüz olsun…
SEVDİM
sevdim
sevdikçe
sevmeyi sevdim
insanları
insanca sevmeyi
doğayı / havayı
kara toprağı
suyun zerresini sevdim
masumluğunu çocukların
doğurganlığını sevdim kadınların
şehirleri
ve köyleri sevdim
fabrikada, dağda, tarlada
maden ocaklarında
ve çatlamış nasırlı avuçlarda
işçileri, grevleri, direnişleri, alın terini
ve emeği sevdim
sevdim
sevdikçe
sevmeyi sevdim
sokakları
soğuk ve ayaz gecelerde titreyen
sokak çocuklarını sevdim
delikanlı ve cesur yürekleri
kaçamak aşkları
mehtaplı gecelerde
yıldızları / ayı
ayışığında denizleri
dalgaları
balıkçıları
ve yakamozları sevdim
sevdim
sevdikçe
sevmeyi sevdim
düşünceyi
özgürce düşünmeyi
kahpesizlikleri
ihanetsizlikleri
ve başkaldıran yüreklerde
öfkeyi sevdim
sevdim
sevdikçe
sevmeyi sevdim
yanık yüreklerde
ve dillerde
ozanların ezgili telinde
türküleri sevdim
yolunda can
hasretinden canan
ve dağlarında kekik kokan
memleketimi sevdim
TUNCAY AKDAĞ
