Antakya’dan Dünyaya Açılan Pencere…
ŞİİR KÖŞESİ
yüreğin çarpıyorsa hâlâ
gözlerinin pınarları akıyorsa
sevinçte, hüzünde ya da
akıyorsa kanın tüm hızıyla
yaşam da senin için akmakta
senin için ey güzel insan…
Antakya’dan, dünyanın bütün insanlarına açılan bir pencere araladım. Öyle bir pencere ki; paylaşacağımız şiirlerimizde aşkı, umudu, yaşama sevincimizi dile getireceğiz. Dünya, ancak iyilikle kurtulur. O halde şiirlerimizle güzelleştireceğiz… Her hafta bir değerimizin şiirini sizler için seçiyorum. “Senin İçin” şiirimin bir bölümü ile pencereyi araladım. Bu haftaki konuk; Antakya’da yaşayan Hasret Garip’in “Yanıldım, Yandım” adlı şiiri ile penceremizi sonuna kadar açık bırakıyorum. Şiir tadında bir ömrünüz olsun…
YANILDIM, YANDIM!
Düşündüm durdum yokluğunda
Düşünüp düşünüp
öldüm kendi boşluğumda…
Yokluğunun sancısıyla
kıvranıp durdum.
Sendin bana iyi gelen
Hiç incitmeyen
Üzerime titreyen.
YANILDIMM.!
Lanet olası bir şehvetin duygusuyla
YAKTIMMM..
YANDIMMM..
SENİ özlüyorumm
Seni çoookkkk özlüyorummm.
Belki bir daha hiç olmayacaksın.
Ama bil İSTİYORUMMM.!
Pişmanımmmm
BİNNN PİŞMAN…
Yokluğun cehennem gibi
yakıyor yüreğimi
Bir an bile durmadan…
HASRET GARİP
