HABER MERKEZİ
“Sınav Bitti Eller Havaya” demenin bir yolu var… O yolu bulmanın anahtarı sizin elinizde…
Her sınav bittiğinde Bilge’nin aklında tek bir soru olurdu; “Acaba sınavda kaç yanlış yaptım?”
Eli kalem tutmaya başladığından beri hayatının tek gerçeği, çalışma yaprakları ve cevap kâğıtlarıydı. Sonunda bir gün cevap kâğıdı onunla konuşmaya başladı ya da ona öyle geldi. Bilge’ye; en değerli şeyin hayatın kendisi olduğunu, içinden yükselen sesleri dinlemesi ve hayallerinin peşinden gitmesi gerektiğini, bazen de bir şeyleri hayatın akışına bırakmanın insanı daha mutlu edeceğini, mizahi bir yaklaşımla anlatıp durdu.
Bilge cevap kâğıdının bu sözlerine teslim oldu mu dersiniz? Orası meçhul. Belki de siz kitabı okuyunca bu sırra vakıf olacaksınız. Bir de Bilge’nin en yakın arkadaşlarından olan Oğuz, Canan, Esat, Oktay ve Necdet…
Peki, sizce sınavları kazanmanın bir sırrı var mıdır? Bilge ve arkadaşları sınavların sırrını ve mutluluğun izini bulabilecekler mi?
Bilge, ders çalıştıktan sonra her çalışmanın ardından bir deneme sınavı yapar. Yaptığı sınavın cevaplarını bir kâğıdın arkasına yazar. Her gün tüm çalışma planını ve deneme sınavını da tamamladıktan sonra cevap kâğıdının arkasına mutlu, gülümseyen bir yüz çizer. İşte Akıllı, o cevap kâğıdının ardına çizdiği yüzdür.
Yüzü çizdikten sonra kendi iç sesi gibi onunla konuşmaya başlar. “Ah Akıllı!” “Ne dedin?” “Beni dinle!” diye başlayan tüm cümleleri aslında kendi içindeki cevap kâğıdına göndermeleri, kendi ile baş başa kaldığında yaptığı sohbetleridir. Bilge’ye göre başarılı olmak için herkesin önünde olması gerekmektedir. Öyle ki okuldaki deneme sınavlarında her seferinde birinci olan “o çocuğun” da önüne geçmelidir. Peki, bu istek kimin isteğidir? Bilge’nin mi? Yoksa dışarıdan yüklenen beklentilerin mi?
Tıpkı sınavlarda doldurduğu cevap kâğıtlarının sorularına verdiği yanıtlar gibi, Bilge de bu konuşmalar ile kendi içindeki soruların cevaplarını bulmaya çalışır.
Bilge’nin cevap kâğıdı, günümüz dünyasındaki çocukların, gençlerin önünde var olan ve mutlaka yaşanması gereken sınav ve başarı gerçekliğini yansıtır. Eğitim sürecinin içindeki her çocuk eninde sonunda yaşamın ona sunduğu bu gerçeği yaşayacaktır. Burada dikkat çeken nokta ise başarı algısında gizlidir. Çocuklara, eğitim süreci içinde toplumsal olarak sürekli “en önde olması” gerektiğine ilişkin verilen açık ya da gizli mesajlar… Aslında olması gereken her bir çocuğun içinde taşıdığı yeteneği ortaya çıkarmak iken, gerçekte durum tek bir doğruyu ya da ulaşılması gereken tek bir noktayı vurgular. Dolayısıyla çocuklar ve gençler kendi içlerindeki ilgi ve yetenektense dışarıdan beklenilen başarı hedefine odaklanır.
Bu odaklanma çoğu zaman çocuk ve gençlerin kendi gerçekliklerinden uzaklaşarak yabancılaşmalarına neden olur. Aslında iç sesleri, ilgileri, yetenekleri neye dönüktür, bunu bilmeden gelişirler. Bir de başarı, önde ve yarışta olma hali çocuk ve gençlerin sosyal yönden gelişimlerini de engeller. Arkadaşlık, paylaşma, empati, iletişim gibi sosyal becerileri gelişmeyen çocuk ve gençler duygusal yönden de zayıf olurlar. Sonuçta ise mutsuz bireyler yetişmiş olur.
Bilge’nin cevap kâğıdı Akıllı işte bu çatışmaları barındıran toplumsal düzen içindeki Bilge aracılığıyla gençlerin kendi içlerindeki seslere yönelmeleri için yazılmıştır. Toplumsal baskılar nedeniyle kendi iç seslerinden uzaklaşmak yerine kendi içlerinden geçenleri dinlemeleri, kendileri ile söyleşmeleri, kendilerini mutlu edecek gerçeklere yönelmeleri hedeflenirken sosyal gelişimleri ve yanı sıra duygusal gelişimlerini de desteklemek amacıyla iletişim, empati, arkadaşlık, paylaşma, kendini ve başkalarını anlama gibi farkındalıkları da cevap kağıdına işlemiştir.
Bilge’nin cevap kâğıdının, gençlerin hem kendi içlerinden geçen soruların cevaplarını, hem de yürüdükleri yolda onları mutlu edecek gerçeklerin cevaplarını taşıması düşünülmüştür. Cevap kâğıdının gençlerin yaşamındaki yeri yadsınamaz olarak vardır. Her öğrenci mutlaka cevap kâğıdı ya da kâğıtları ile baş başa kalır. Cevap kâğıdına soruların cevapları yazılır. Peki, ya kendi içlerindeki sorular? O sorulara verdikleri cevaplar… Kendi duyguları… Kendi iç sesleri… Acaba çocuklar ve gençler onların ne kadar farkındadır?
Bilge’nin Akıllı ile konuşmalarında zaman zaman espriler dikkat çeker. Akıllı’nın verdiği absürt cevaplar aslında Bilge’nin içindeki çatışmaların çoğu zaman esprili bir dille yansıtılmasıdır. Eğitim süreci içindeki çocuk ve gençlerin yaşadığı zorluklara, çoğu zaman bastırdıkları duygu ve düşüncelerine dokunmayı hedefler.
Genel olarak Bilge’nin cevap kâğıdı kullandığı esprili dil ile hem hitap ettiği yaş grubuna hem de yetişkinlere seslenmekte, yaşantılarında gayet “ciddi” şekilde var olan başarı gerçekliğine daha yumuşak ve eğlenceli bir bakış açısı sunmaktadır. Bu dil ve bakış açısı aynı zamanda insanın gelişimsel (sosyal, duygusal, bilişsel vd.) özellikleri dikkate alınarak yaşadıkları sorunlar karşısında baş etme becerilerini de güçlendirmeyi hedeflemektedir.
On yaş ve üzeri için kaleme alınmış Sınav Bitti Eller Havaya, bu yönüyle yetişkinlerin dünyasına da seslenir. Bilge’nin hazırlandığı o büyük sınavdan yola çıkarak herkesin yaşamında önem verdiği sınavlara ilişkin mizahi bir sorgulama yaptırır.
Çocukluk yaşamından yetişkinlik yaşamına doğru uzanan evrede başarı beklentisinin iç dünyadaki yansımalarını dile getirir. Başarı ve sınavlarda elde edilen puanlar kadar yetişkinliğe doğru gelişmekte olan çocuğun mutluluk arayışına ortak olur.
Bu arayışlarda anne ve babaların çocuğun gelişim sürecindeki etkisine de değinir. Başkaları ile kıyaslamanın parmak izi kadar tek ve özel olan çocuğun ve gelecekteki yetişkinin yaşamındaki etkisini anlatmak ister. Anne ve babaların, çocuklarının geleceği için sınavları ne kadar önemli görseler de onların iç dünyasına da yaklaşmalarının önemini vurgulamak ister.
Çocuğun dünyasından yola çıkarak yetişkinleri de içine alan Sınav Bitti Eller Havaya kitabı sizleri kendiyle barışık, mutlu ve aynı zamanda gerçek başarının iç ve dış dünyayı birleştirebilmekten geçtiği bir yolculuğa çıkarmak istiyor.
Ne dersiniz? Hep birlikte Sınav Bitti Eller Havaya diyelim mi?
