Hepimiz kötü duygular yaşıyoruz. Kimimiz bu duyguda kalıp üstesinden geliyor, kimimiz ise bu duygudan kaçma yolunu seçiyoruz.
Bu kaçma süreci aslında daha beter duyguların başlatıcısı oluyor uzun solukta.
Neler yapıyoruz kaçarken peki ;
Alışveriş ama fazlaca,
Alkol, sigara, madde ama fazlaca,
Yemek yemek ama fazlaca,
Huzursuzluk vermek ama fazlaca,
Küfretmek, vurmak, kırmak ama fazlaca,
Duygusuz iliÅŸkiler ama fazlaca,
Hız, kuralsızlık ama fazlaca,
Telefon, tv, oyun, sosyal medya ama fazlaca
…
Kaçmak; sana şifa olmaz, bütün şifalar yüzleşmekledir.
Hep mutlu olmak çağımızda sanki bir gereklilik gibi bize sunuluyor. Oysa hep mutlu olamaz insan. Öfkeli de olmalı, üzgün de olmalı, endişeli de yeri geldiğinde hayal kırıklığı da yaşanmalı ki tecrübeli biri olsun bu duygulara..
Herkes kendine göre hayatla mücadele ediyor. Emin olun ki kimsenin hayatı güllük gülistanlık değil. Herkes yaraları çok sayıda ve pansuman edilmemiş olanları da var.
Tanıdığım en güzel insanlar yenilgiyi, acıyı, mücadeleyi, kaybı yaÅŸamış olan ve diplerden çıkış yolunu kendileri bulmuÅŸ insanlardır. Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar; onlar oluÅŸurlar…
Elisabeth Kübler-Ross
