Yazar: Ali Yolcu

Kimi insan, bilerek, isteyerek yalnızlığı tercih eder; kimi insan da istemediği halde yalnızlaşır. Yalnızlık, Allah’a mahsustur! İnsan, toplumsal bir varlıktır. Toplum olmadan yaşayamaz. İsteyerek

275 gün sonra enkazın altından cesedi çıkan Antakya’yım ben! Terkedilmiş, Yalnızlaştırılmış, Ötekileştirilmiş, Yıkımın merkezi Antakya’yım! * İlk dört gün enkaz ve moloz yığınları arasında

Defne için çok aday var ve çekişme büyük. Eminim ki bu çekişme kazanının içine girenlerin hepsinin sevdası Defne’dir. Amaçları mutlaka Defne’yi yaşanır bir kent

  Bir Filistin hikayesidir aldı başını gidiyor! Kefen giyip yürüyenler, Ölürüm diyenler, SavaÅŸmaya hazırız haykırışları arasında garip sesler çıkartarak zikir yapanlar, Ellerinde sancaklar yukarı

İçimde ki garip sıkıntı kalbimin üzerine iki ayağıyla basıyor. Nefes alışlarım zorlaşıyor, gözbebeklerim büyüyor. Beynim de ise türlü düşünceler cirit atıyor. Net değilim, önümü

Her taraf çok bulanık, dışarıya sis perdesi çökmüş… Havada çok ağır bir koku.. Her an bir şey olacak gibi… Korkmuyorum ama endişem var. Olacaklar

  O Emniyet Müdürü Yumruklanmayı hak etmedi…   Arif Gürbüz’ü Hatay Emniyet Müdürlüğü emrine atandıktan sora tanıdım. Hatay ValiliÄŸi Özel Kalem Müdürlüğü görevinde de

    Elektrik yetersizliÄŸi mi? Su mu? Yıkım firmalarıyla mı? Toz, moloz, asbestle mi? HaÅŸere? EÄŸitim? SaÄŸlık? 4 katına çıkan fiyatlar? Suriyeli? Hangisi Allah