Yazar: Nesrin Gökpınar

Hayatımın rastgele bir olaylar dizisi olmadığını tüm araştırmalarımdan, deneyimlerimden sonra nihayet anlamış bulunmaktayım. Ve fakat, sonrasında kalbimde bir soru ortaya çıktı; “Öyleyse benim, doğanın

Kendi doğam hakkındaki gerçeğin farkına varmam, hayati önem taşıyor. Çünkü ancak bunu kabul edersem, onu gerçekten değiştirmeye çalışırım. O zamana kadar, yanlış fikirlere ve

Kalbimin sesi, ‘’Negatif bir gücü, hedefe giden yolda, doğru yön için gerekli bir unsur olarak algılamalıyım’’ diye yazdırdı kalbimin kalemine. Bu hedefte, olumlu ve

Sevgi, içimde gördüğüm tüm niteliklerime karşı, tutumlarımda devrim niteliğinde bir değişim yaşadığımda ortaya çıkıyor. Görüyorum ki, zehirli niteliklerimi temizlemek, benim işim değil. Benim işim,

Ne zaman içimde büyük bir kargaşa yaşasam, tüm insanlar arasında iyi bağlar kurma arzum artıyor. Çünkü, içimdeki ülke, ne zaman bir iç krizden geçse,

Kalbimle sohbetteyken, tutamadığım gözyaşlarımla, elimdeki kalem ve kağıda akan yaşlarla yazdırdı bana, içimin sohbetdaşı. Neler olduğunu bilmeden, daha çok doğama yaklaşmak için, daha da

Başkaları tarafından incitildiğimde, son derece acı veriyor ve bu, hayatımda her an olabiliyor. Hemencik, içimden şu sorular ortaya çıkıyor: ‘Ne zaman bağışlamak için yer

Benim doğam ile aramdaki dengeye ihtiyacım var. Çözümü ise hayatımda neyin gerekli, neyin gereksiz olduğunu bulmakta yatıyor, sevgili şapşiğim. Doğuştan gelen insan doğam, yalnızca

Sadece birkaç dakikalığına, özel bir çadırda birlikte olduğumuzu hayal edelim kardeşim. Bu, öyle bir çadır ki, kardeşlik evriminin dizayn edildiği özel bir yer. Etrafında,

Hayatımdaki her şeyin, doğada cansız, bitkisel, hayvansal ve insan seviyelerinde, Yaradan’ın bana karşı tutumunu keşfetmem için var olduğu idrakine ulaşmam gerekliliğini yazıverdi, kalbimin kalemi.