AA
KahramanmaraÅŸ merkezli 6 Åžubat’taki depremlerin büyük yıkıma neden olduÄŸu Hatay’da evleri ağır hasar gören bazı aileler, çadır kentlere getirdikleri kuÅŸlarıyla zaman geçiriyor.
“Asrın felaketi” olarak nitelenen depremlere Ä°skenderun’da yakalanan ve evleri hasar gören Serpil Tanınan (74), 2 torunu ve oÄŸluyla Millet Bahçesi’ne kurulan çadır kente yerleÅŸti.
Yanına çok sevdiÄŸi “MaviÅŸ” adını verdiÄŸi muhabbet kuÅŸu ile oÄŸlunun papaÄŸanını da alan Tanınan, kendileri gibi kafeste kuÅŸ bakan Emine (67) ve Muhittin Buzlu (73) çiftine komÅŸu oldu.
Tanınan ve Buzlu ailelerinin günün belirli saatlerinde çadırlarının önüne çıkardıkları kuşlar, geçici yerleşim biriminde kalan diğer afetzedelerin de ilgisini çekiyor.
“Sanki depremi haber verir gibi ötmeye baÅŸladı”
Tanınan, AA muhabirine, deprem anının anlatılamayacak bir his olduğunu, avizelerinin yere düştüğünü, yürümekte güçlük çektiği için üst katta oturan oğlunun yardımıyla dışarıya çıkabildiğini söyledi.
Deprem günü kuÅŸunun çok fazla öttüğünü ve adeta depremi haber verdiÄŸini ifade eden Tanınan, “Çok öttü çok. Zaten ilk aklımıza gelen bunları kurtarmak oldu. Yukarıda oÄŸlumun papaÄŸanı vardı. Dolabın kapağı devrilince ötmeye baÅŸlamış zaten. KuÅŸum deprem anında kıyameti kopardı. Sanki depremi haber verir gibi böyle ötmeye baÅŸladı.” diye konuÅŸtu.
Tanınan, kuÅŸlarını geride bırakmayıp yanlarına aldıklarını belirterek, “Hayvan sevgisi baÅŸka bir ÅŸey. Baktığım zaman onun da yaÅŸadığına şükrediyorum. Ben de yaÅŸadığıma şükrediyorum. Allah korusun ona bir ÅŸey olsaydı gerçekten çok üzülürdüm. Åžu an bununla moral buluyorum.” dedi.
“Ä°yi ki yanımızdılar, destek oluyorlar”
Emine Buzlu da afet anında komşularının yardımıyla sıkışan dış kapılarını açabildiklerini anlattı.
Sarsıntıların yaÅŸandığı gece kuÅŸların çok fazla ses çıkardığına deÄŸinen Buzlu, “Bunlar bize çok umut veriyor. Onları gördükçe mutlu oluyoruz. Sabah 06.00 oldu mu ötmeye baÅŸlıyorlar. KuÅŸlar, cennet kuÅŸu… Çok tatlılar, çok seviyoruz. Bırakmadık onları hiçbir ÅŸekilde, elimizde taşıdık getirdik. Ä°yi ki yanımızdılar, iyi ki destek oluyorlar.” ÅŸeklinde konuÅŸtu.
Buzlu, üzgün olsalar da umutlarını kaybetmediklerini vurgulayarak, “Allah’ın izniyle ayaÄŸa kalkacağız. Çok çağıran arkadaÅŸlarım oldu ama gitmedik, burada kaldık. ‘Buradakiler nasıl yaşıyorsa biz de böyle yaÅŸayacağız’ dedik ama gidenler gitti. Akrabalarımız öldü. Biz terk etmedik, etmeyeceÄŸiz. Bu bizim vatanımız, cennetimiz.” ifadesini kullandı.
Mesane kanseri hastası Muhittin Buzlu da çadır kentte en büyük moral kaynağının kuşları olduğunu, onları kendi ağzıyla beslediğini dile getirdi.
Buzlu, “KuÅŸlar bana umut veriyor, heyecanlandırıyor, rahatlatıyor. AÄŸzımla besliyorum. Bir tek su veremedim aÄŸzımla. Ä°yi ki kuÅŸlar yanımda. Hiç olmazsa dertlerimizi unutturuyorlar. Bana moral veriyorlar. Bunlara canım gibi bakıyorum.” dedi.
Buzlu ailesinin komşuları Fedva Boşnak da günün belirli saatlerinde gelerek kuşları sevdiğini belirtti.
Ablasıyla kalan BoÅŸnak, depremin ÅŸiddeti nedeniyle hayatta kalacaklarını düşünmediklerini belirterek, sözlerini, “O korkuyu ölene kadar unutmayacağız. Evim üçüncü kattaydı. Herkes indi, ben yuvarlana yuvarlana indim. Bir baktım aÅŸağıdayım, yaÄŸmur yağıyor. Umudumu koruyorum. BaÅŸka illerden çok çağırdılar ama asla memleketimden çıkmam. Ben memleketimi çok seviyorum. Çadırlarda da hayat güzel geçiyor, ev gibi deÄŸil tabii.” diye tamamladı
