Antakya’dan Dünyaya Açılan Pencere…
yüreğin çarpıyorsa hâlâ
gözlerinin pınarları akıyorsa
sevinçte, hüzünde ya da
akıyorsa kanın tüm hızıyla
yaşam da senin için akmakta
senin için ey güzel insan…
Antakya’dan, dünyanın bütün insanlarına açılan bir pencere araladım. Öyle bir pencere ki; paylaşacağımız şiirlerimizde aşkı, umudu, yaşama sevincimizi dile getireceğiz. Dünya, ancak iyilikle kurtulur. O halde şiirlerimizle güzelleştireceğiz… Her hafta bir değerimizin şiirini sizler için seçiyorum. “Senin İçin” şiirimin bir bölümü ile pencereyi araladım. Bu haftaki konuk şair; Bartın’da yaşayan eğitimci-şair Keramettin Çetin’in “Ay Hırsızı” adlı şiiri ile penceremizi sonuna kadar açık bırakıyorum. Şiir tadında bir ömrünüz olsun…
AY HIRSIZI
“Eğer bir şehirde çok sayıda bilgin varsa
O şehir bir gün mahvolacaktır.
Eğer bir şehirde çok sayıda deli varsa
O şehir mutlu olacaktır”
Kalemini baston yapan
Bir deli gördüm
Dün şehirde
Kat kat giyinmişti
Kitaplarını…
Peşindeydi
Bütün çocuklar
Ellerinde kurşun askerleriyle…
Rap rap rap
Yürüdü rüzgâr, su, kuşlar
Yürüdü kaldırım, çizgi, dokunuşlar
Rap rap rap…
Ayağın sesi
Elin neşesi
Doldururken akşamın denizini
Bir fener lazım dedi
Yaşlı adam.
Uzattı kalemini gökyüzüne,
Yakaladım dedi
Çengelinden tuttu çocuklar
Ay giyindi ağaçlarını…
Çözüldü
Bir Mezopotamya tabletinin
Ay benizli sırrı…
KERAMETTİN ÇETİN
