COVİT-19’u hafif atlatmamızın yolu AŞI’dır…
14 gün süren karantina günleri geride kaldı.
Sevgili kızım Ankara’da, kıymetli eşim ve ben Antakya’da korona virüs illetine aynı zamanda yakalandık. Aslında pozitif olan enerjimiz tescillenmiş oldu. Şaka bir yana, 24 Kasım 2021 tarihinde vermiş olduğumuz sürüntü test sonucu pozitif çıktı ve 14 gün boyunca evde kaldık.
İlk gün biraz düşünceler karmakarışık idi, ancak aile hekimi dostum Dr. Ali İhsan Gülşen, okul arkadaşım Dr. Mahmut Tuğ, Dr. Mehmet Güzel, Eczacı Ahmet Azazi, sağlık personeli arkadaşım Mehmet Aslan ve korona geçirmiş, geçirmekte olan arkadaşlarımın ortak önerisi ile ilk günden aile hekiminin önerdiği ilaçlarımızı düzenli içmeye başladık.
Başta annem, babam, kardeşlerim ve dostlarımızın yakın ilgisi için teşekkür ediyorum. Eşim de rahatsız olmasına rağmen yemek ve içeceklerimizi eksik bırakmadı, oğlumuz Ekin bu zorlu süreçte bizleri çok iyi anladı ve salonda kendi kendine güzel zamanlar geçirdi. Rudyard Kipling’in bir sözü aklıma geldi; “Tanrı her yere yetişemiyordu ve bu yüzden anneleri yarattı.” Eşim de hasta ama bana, yanımızda yaşayan oğlumuz Ekin’e, Ankara’da yaşayan kızımız Yağmur’a, Niğde’de yaşayan oğlumuz Merih’e yetişiyordu. Sevgili eşime de kocaman teşekkür ediyorum.
Bu arada Emin Süpermarket yöneticisi dostum Emin Öksüz ve çalışanlarına da teşekkür ediyorum. Bir ekmek dahi olsa en hızlı bir şekilde kapıya kadar servisi yaptılar. Sizlere de tavsiye ederim.
Bu sürede kendi adıma neler yaptım: Ne çok şey birikmiş yüreğimde. Yirmi beşinci saat de yetmiyordu. Bol bol kitap okudum, bağlama çaldım ve türkü söyledim doyasıya, Ruhan Odabaş dostum-ağabeyimle internet üzerinden şiir ve türkü programlarımızı ihmal etmedik.
Sıkılmak mı? Zerre kadar olmadı.
