Yazar: Yasemin Koçak Tezel

Hayat, bazen karanlık ve zorlu görünebilir. Engellerle, belirsizliklerle dolu kuyulara bizi davet edebilir. Yorgun ve tükenmiş hissedebiliriz ama biliriz ki devam etmek, bir şekilde

Dünya, insanlarla dolu bir sahne; her biri kendi hikâyesinin kalemi! Duygular bir insandan diğerine renklerle akıyor; bazen benzer renkleri bazen ise yeni bir renk

İçinden geçtiğimiz ve ‘hayat’ dediğimiz bu yer, biz anlayana ve neyi işaret ettiğini fark edene dek aynı dalgalarla yıkandığımız, şakası olmayan bir okyanus sanki.

Bir şeylerin gerçekten değişmesi gerektiğini hissettiğin o yere ulaştıysan, nereden başlayacağını ve nereye gitmek istediğini çok iyi bilmelisin. Başlangıç noktası ile finaldeki amacın arasında

İnsan, bu dünyaya geldiğinde ne bir amacı olduğunu ne de başarmaya, ulaşmaya yazgılı olduğu bir varoluş savaşına gireceğini bilmez, zira filmin ikinci yarısında uyanmıştır

Çağımız, insanlığın bağ kurduğunu sandığı ama aslında köklerinden hızla uzaklaşmaya devam ettiği bir çağ. Herkesin yüzeyde bağ kurduğu, fakat derinlerde herkesin kendi cehenneminde yalnız

İnsanların en yücesi kalbini kontrol etmeyi bilendir’ diyorlar. O kalp ki içinde sevgiden başka bir şey olmayacak, sevgiyle yıkanıp, sevgiyle arınacak. Bu sevgi, onu

“İnsan, ruhunun hapishanesidir. Düşünceleri zinciri, arzuları ise kafesidir.” – Mevlana Celaleddin Rumi Yüzyıllar boyunca, hepimiz gibi bizden öncekiler de varoluşunun en derin gizemlerini çözmeye

‘Kendi hayatım’ dediğim deneyimlerin içinden geçerken, çoğu zaman, zamanın acımasız itiş gücüne, ‘Duran ölür’ şeklinde kulağıma bıraktığı, biran için irkilmemi sağlayan müdahalesine, aba altından

Sosyal Medya Çağının İnsanları İçinde yaşadığımız çağ, insanın mutluluk ve aşkı sanal dünyada, sosyal medya platformlarında aradığı bir dönem haline geldi. Peki, neden böylesine