Yazarlar

İnsanları, hayvan seviyesinden ayıran özelliklerden bir tanesi de “zaman” anlayışıdır. Hayvanlar geleceğe yönelik hesap yapamazlar. Çünkü sadece o anın hissiyatı içerisinde yaşarlar. Onlar için

Başkaları tarafından incitildiğimde, son derece acı veriyor ve bu, hayatımda her an olabiliyor. Hemencik, içimden şu sorular ortaya çıkıyor: ‘Ne zaman bağışlamak için yer

İyilik ve kötülük içimizde sürekli savaş halinde! Bu hal, hızla maddeleşip, dış dünyaya tezahür ediyor. Gözümüz savaş alanlarında ızdırap çeken insanlarla dolu. Ama sanmayın

Arkadaş ortamında zenginlik konusu geçince, “Zenginlik heves edilecek bir şey değildir.” der, kendimce gerekçelerini anlatmaya çalışırım. Arkadaşlarım da hemen tepki gösterirler: “Git işine, zenginlik

Evimizin çatısı kiremitti. Kış mevsiminde yağmurla kiremit sesleri birleştiğinde nasıl güzel bir tını çıkarırlardı anlatamam. Tıngır mıngır seslerin eşliğinde, odun sobasının kırmızılığında uyurduk. Her

Benim doğam ile aramdaki dengeye ihtiyacım var. Çözümü ise hayatımda neyin gerekli, neyin gereksiz olduğunu bulmakta yatıyor, sevgili şapşiğim. Doğuştan gelen insan doğam, yalnızca

O’ndan başkası yoktur’ diye yazılmıştır. Bunun anlamı dünyada O’na karşı koyabilecek başka bir gücün olmadığıdır. Kişi yukarıdaki mekânı inkâr eden şeyler görür, çünkü O

İnsanoğlunun giderek üremesi ve nüfusun giderek artması aslında kötü bir şey değildir. Hayatta her şeye karşı doğru yaklaşımı oluşturabilirsek her şeyi iyi bir şekilde

Kim olursa, ne olursa olsun; bir şeyi yıkıyor, yok ediyorsa ona hiç saygı duymam. Nedeni gayet açık; yıkmak, yok etmek, bozmak! Var olanı yok

Aslında kulağa tavsiye gibi geliyor: Her şeyi geride bırak, hayatına devam et. Ancak bu eylemi nadiren tavsiye olarak kullanıyoruz. Hayattan kaçıyoruz. Hayat, kaşlarını çatan