Ev koridorunun sonunda ki yatak odasında uyuyordum.
Banyoya yakın ve çalışma odamla duvar duvara…
Korkunç bir uğultu eşliğinde gözlerimi yarım açabildim ardından uğultuya korkunç bir gürültü eşlik etti ve ben sadece dua edebiliyordum. 4 katlı apartmanın tamamı önce öne sonra yeniden geriye yaslanıyordu. Tahminim 50 santim gidip geliyordu. Aklımdan geçen tek şey artık yaşamın sonuna geldiğimdi…
Var gücümle ya Allah!
Ya Alllaaaaah bağırabiliyordum sadece…
Ama o bitmeyecek gibiydi.
Ben Allah’a yakarırken öne ve arkaya sallanma bitmişti ama bu kez apartmanın altından vuruyordu deprem. Apartman bulunduğu yerden kopacak gibiydi.
*
Ve kızım Sera!
Odasından koridorun yarısına kadar gelebilmişti.
Sadece baba, babaaaa diyebiliyordu…
Yataktan kalktım ve kızıma doğru yürümeye çalıştım.
Sanki dizlerimin bağı kopmuş ayaklarım gevşemişti.
Nefes nefese yürüdüğüm o 5 adım adım bana uzun bir yol yürümüşüm gibi hissettirdi.
Nefes nefese bir 5 adım!
Kızım Sera ağlıyordu ve korkuyordu.
Ne yapacağımı bilemedim sadece ona sarıldım ve saniyeler arasında tekrar tekrar meydana gelen sallantıların bitmesini bekledim. Ama bitmeyecekti devam ediyordu. Kızımla birlikte dış kapıya yöneldik ancak kapının açılması kolay olmayacaktı. Zorladık kapıyı çok zorladık ve nihayet açabildik. Merdivenlerden aşağı sallantı devam ederken inebildik. O telaşla ayağımızda terliklerle indiğimiz aşağısı bir sürü insanla doluydu. Kimi battaniye atmış üstüne kimi ise gece elbiseleriyle. Herkes ağlıyor yakınlarıyla ve telefonla iletişim kurmaya çalışıyordu…
Çok soğuktu çok ve yağmurluydu o gün.
Herkes çok korkuyordu.
Ve sallantılar uğultu eşliğinde devam ediyordu.
ŞUBAT 2023
*
Zorlu bir yaşam herkesi olduğu gibi bizi de bekliyordu.
Önce çadır sonra konteynır sonra da sığıntı diyebileceğim yaklaşık 1.5 yıllık hayat sonrası evimizin güçlendirme tadilatı bitti. Evimize taşındık büyük bir sevinç eşliğinde ancak elektrik, su, internet depremin ilk günlerinde olduğu gibi neredeyse yoktu.
İyi, kötü ama umutlu bir süreç yaşadık.
Ve bugün evime taşınmamın üzerinden bir 1.5 yıl geçti.
Yani 3 yıl geride kaldı.
Birkaç gün sonra yine 6 Şubat.
6 ŞUBAT 2026
Yani dördüncü yıla giriyoruz.
Ve halen elektrik ve halen su ve halen internet istiyoruz.
Üstelik bu eksikliklere bir de kapalı yollar, çamurlu sokaklar, canavar hafriyat kamyonları ve duyarsızlıkta tavan yapan o birileri eşlik ediyor!
