İnsanoğlu, zayıf ve güçlü yönlerden oluşan bir canlı. Yetişkin oldukça sanki zayıflıklarımızı saklamamız gerekiyormuş giibi hissederiz. Freud bu durumu şöyle izah eder.
“İnsanlar yavaş yavaş inanmamayı, güvenmemeyi, sevmemeyi, kronik şüpheci olmayı öğrenir. Bu gerçekleştiğinde, artık ne yazık ki çok geçtir. İnsanların tecrübe dediği şey budur. Kalbiyle bağlantısını kaybetmiş bir insana tecrübeli denir.’
Ben de güçlü yönlerimiz ile övünmeyi ve güçsüz yönlerimizi herkese anlatmayı uygun bulmuyorum doğrusu.
‘ Hiç bir zaman insanlara her şeyini anlatma kendine düşman eğitiyor olabilirsin.’
Ama şöyle de bir realite var. Kimselere söylemesek de kendimizi geliştireceğimiz yer tam olarak orası. İçten içe sorumluluklardan korkuyor, otoriteden çekiniyor, görüntünden utanıyor, başarısız olmaktan korkuyor olabilirsiniz. Bunların varlığı sizi yüzleşmekten alıkoyuyor da olabilir. Ama eleştiri aldıkça deneyimledikçe maruz kaldıkça aslında bu korkuların zihnimizin eseri olduğunu idrak edeceğiz. Zayıf yönlerimiz aslında gelişmesi gereken yönlerimiz. Başarılı olmadığınızı düşünüyorsanız daha çok çalışın, yalnız olduğunuzu düşünüyorsanız çevre edinecek ortamlara girin, çevik olmadığınızı düşünüyorsanız spor yapın, ailenizle iyi geçinemediğinizden dem vuruyorsunuz yeni iletişim metotları bulun.
Pes etmeyin, kaçınmayın..
Belki de tam definesini bulacakken vazgeçen bir simyacı, belki de tam yarışı kazanacakken yavaşlayan bir sprintersiniz.
GeliÅŸeceÄŸiniz yer tam olarak orası…
