Yazar: Yasemin Koçak Tezel

İnsanın kendi doğası kendinden bile gizli ve bu gizemi çözmek, insanı kendine karşı bile doğru yaklaşımı sergileyerek, eylemlerini ve bu eylemlerin ardında saklanan niyeti

Kıskançlık… İnsan doğasının karanlık ama bir o kadar hücrelerimize kadar işleyen o meşhur dokusu. Doğru kullanıldığında sevdiklerimizle olan bağımızı güçlendiren, ancak karanlık tarafımızca yönlendirildiğinde

“Hiç kendini umutsuz, çaresiz, bomboş hissettin mi?” “Evet, birçok kez… Peki, ya sen?” İnsanoğlunun en eski ve en derin yaralarından biri, kendini çaresiz, umutsuz

İnsan sanmakla başlıyor, sanarak devam ediyor ve bu yanılgıyı fark edemezse sanmakla bitirip, tekrar sanmakla başlamaya kendini mahkûm ediyor. Soru sormaktan, kendini olduğu haliyle

İnsanlık tarihi boyunca, birçok lider kendini tanrı gibi görme, mutlak gücü elde etme ve kontrol etme hırsına kapılmış. Bu liderler, sadece kendi toplumlarını değil,

Günümüz dünyası değişkenleri bol, duygu ve düşüncelerin borsa gibi sürekli hareket halinde olduğu, mental gürültüsü çok ve kaotik bir yer. Gün boyu az ya

İnsan doğasında iyiliğe meyletmek ve kendini iyi bir varlık olarak görmek gibi güçlü bir dürtü var. Çoğumuz, içimizdeki olumsuz ya da karanlık yönleri görmekten

Biz insanlar, varlıklarını anlamlandırmak, kim olduğumuzu anlamak, çevremizle olan ilişkilerimizi değerlendirmek ve sistemde kendi yerimizi bulmak için sürekli olarak başkalarına bakma eğilimindeyiz. Bu eğilim,

İnsanlar arasındaki ilişkilerde zaman zaman farkında olmadan tekrarlanan bir takım davranış kalıpları vardır. Psikiyatrist Eric Berne, İnsanların Oynadığı Oyunlar adlı kitabında bu davranış kalıplarını

Hayatın anlamı nedir? Bu evrensel soru, insanlığın varoluşundan beri kulaklarımızda yankılanan bir bilmece, hemen her kalpte az ya da çok bir yer işgal eden