Bu çağda kadın olmaktan korkuyorum!

Siz ‘HASTASINIZ’ diye daha kaç kadın ölecek?

Kaç can daha yanacak?

Kaç annenin yüreği yangın yerine dönecek?

YaÅŸamak istiyoruz.

Kadın olarak, çocuk olarak güvende olmak istiyoruz.

Hiçbir anne, evladına ‘Keşke kurşunla öldürselerdi’ demek zorunda kalmamalı. Kadınlar, gençliklerinin baharında psikopatlar tarafından katledilmeyi asla hak etmiyorlar.

Hayatımız bu kadar ucuz olmamalı. Rastgele bir yere çiçek bıraksak, bir kadının mezarına denk gelecek kadar kadın öldürüldü bu ülkede.

***

Ben bu çaÄŸda olmaktan nefret ettim. Kimi eski eÅŸini öldürüyor, kimi kendisinden boÅŸanmak isteyen eÅŸini… Kimi eÅŸine acı çektirmek için çocuÄŸunu öldürüyor, kimi çocuÄŸunun gözleri önünde eski eÅŸini… Kimi ise yolda tanımadığı sırf hasta ruhlu olduÄŸu için yolunda giden, metroda bekleyen kadınları öldürüyor… Bunları kafamdan uydurmuyorum sadece yaÅŸanan ÅŸeyleri bir bir eksik bile sıralıyorum.

Her gün yeni bir cinayet haberiyle bir annenin yüreği sızlıyor… Her gün bir anne evlatsız, bir evlat annesiz kalıyor… Hepsi bir anne ya da hepsi birer anne adayı, kadın… Hepsinin katili de yine bir annenin evladı.

***

Korkuyorum artık kadın olmaktan, hatta sadece kendim için değil bütün kadınlar için korkuyorum. Bugün hangi psikopat çıkacak da bir kadın için daha üzüleceğiz diye düşünmeden edemiyorum. Bugün hangi ananın yüreği kanayacak diye korkuyorum.

Ben bu çağda kadın olmaktan korkuyorum…

Sokaklarda korku içinde olmak istemiyorum, artık sokaklarda huzur içinde ve güvenle yürümek istiyorum. Ya da ben ilerde anne olduğumda kızımı veya oğlumu sokağa güvenle bırakmak istiyorum… Ama dışarda onlarca suç kaydı olmasına rağmen veya hasta olduğuna dair raporları bulunmasına rağmen gezen sayısız kötüler var. Dilim varmıyor onlara insan demeye. Belki çok yanlış yapıyorum ama olmuyor. İçim kaldırmıyor.

Tek suçlu o hasta ruhlu kötüler deÄŸil elbette; onu yetiÅŸtiren yine anne ve babada ve hatta hali hazırda yürütülen sistemde. Çocuklarını ‘Aslan oÄŸlum, sen kralsın oÄŸlum, sen erkeksin’ zihniyeti ile yetiÅŸtiren çocuk hasta ruhlu oluyor. Öte yandan yürütülen sistemde ilginç. GeçtiÄŸimiz günlerde İstanbul’da polis memuru Åžeyda Yılmaz, 19 ayrı suç kaydı olan bir hasta ruh tarafından katledildi. İddiaya göre 5 ayrı psikiyatri servisinde hastane kaydı bulunan Semih Çelik ise 19 yaşında iki genç kızı sokak ortasında katletti. Ve daha bunun gibi nicesi var. Sorun nerde anlamak istiyorum. İşin sonu buraya gelene kadar neden bu hasta ruhlu insanlar hastaneye kaldırılmadı ya da bu kadar suçuna raÄŸmen tutuklanmadı?

Kadına yönelik şiddet, tüm insanlığın ortak utancıdır. Ve ayrıca ortak suçudur…

Peki ne zaman bitecek, son bulacak bu katliamlar, cinayetler!

Ne zaman?!

Aksi takdirde bu çağda kadın olmaktan korkuyorum!

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir