Yazar: Dilek Akkaya

Depresif, geleceğinden umutsuz ve mutsuz ve ne yapacağını bilmeyen insan sürüsü var etrafımda. Herkeste müthiş bir durgunluk; o durgunluğun arkasında ise derin bir öfke…

Eskiden adımlarım daha sakin ve kendinden emindi. Kulaklığımı takar, düşüncelerimle müziğin ritmine göre yürürdüm. Şimdi ise her adım bir hesap, her ses bir ihtimal.

Farkında mısınız? Toplum kendini yetiştirememiş, kendini herkesten üstün gören ahmaklar ile dolu. Toplumda en çok yer edinen ama bir o kadar da gözden kaçan

Takvim yaprakları şubat ayına yaklaştıkça, zaman normal akmıyor sanki. Günler ilerliyor ama ruhumuz hala o güne takılı gibi. Şubat ayı yaklaştıkça Asi Nehri daha

Ne olursa olsun memnun olmayan ve etrafını o memnuniyetsizliği ile boğan bir insan tipi var. İşi varsa “çok yorucu”, işi yoksa “hayat pahalı.” İlişkisi

Hep bir kadın için adalet arıyoruz! Bir kadının çığlığı susturulduğunda, ardında bıraktığı sessizlikten hep aynı kelimeyi bağırıyoruz; “ADALET İSTİYORUZ!” Her defasında başka bir isim,

Geri kalmış zihniyetlerin en güzel yaptıkları şeylerden biri; kadın üzerinden siyaset yapmak ve dini bu yönde kullanmak. Öyle ki, kadınlarımızın saçının telinden kahkaha tonuna,

“Kabahat samur kürk olsa kimse sırtına almaz” diye çok güzel bir Atasözü vardır. Bence aramızda olan birçok kişi için söylenmiş tam yerinde bir cümle.

İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana 194 savaş yaşanmış. 26 yaşındayım bu iç karışıklık ve savaşların sanırım 6-7 tanesini hatırlıyorum. Bir insan ömründe bunca savaşı

Kadın olmak zor. Kadın olarak kendi isteklerinle, kendi düşüncelerinle, kendi duygularınla hareket etmen zor. Dahası kendin gibi yaşamak çok daha zor. İstediğin saatte istediğin