Hayat pahalılığı ülkemizin en önemli sorunlarının başında geliyor. Peş peşe gelen zamlar halkın gündelik yaşamını zorlaştırıyor.
Ekonomide belirsizlik var, önümüzü göremez duruma geldik!.
Dolar arttıkça ürün maliyetleri de artıyor. Ekonomi daralıyor. Bu mantıkla bu ekonomi düzelmez. Zamların bu kadar sık yapıldığını hayatımda hiç yaşamadım.
Zamları takip edemez duruma geldik, bugün aldığınızı ertesi gün aynı fiyata almanız mümkün değil.
Zamlar psikolojimizi bozdu. Maaşlar zaten yetmiyordu. Şimdi ise hiç yetmiyor. Maaşlar yerinde dururken zamlar aldı başını gitti. Böyle bir ortamda nasıl mutlu oluruz?
Bugün insanlar boğulmuş durumda, borç batağında ve önünü göremiyor.
Her gün her şeye zam geliyor!
Ay sonunu getirme derdi geride kaldı.
İnsanlar artık yarını getirebilir miyim diye düşünüyor.
Alışverişleri kısmak zorunda kaldı.
Üçten ikiye ikiden bire hatta yarıma düşürdü.
Eskiden 100 TL’ye bir sürü şey alıyorduk ama şimdi alamıyoruz. Bir litre yağ zaten 45 TL olmuş. Bu fiyatlarla 100 TL’ye ne alabiliriz? Pazara gidiyoruz pahalı, market pahalı, manav pahalı..
Alım gücümüz bitmiş durumda. Böyle nereye kadar sürer bilmiyorum!.
Sosyal hayat desen o da kalmadı. Yaşam standardımız dibe vurdu!
Durumumuz bundan önce de iyi değildi.
Hep yoksulluk sınırının altında yaşıyorduk, şimdi durum daha da vahimleşti!
Bir evde bir kişinin çalıştığını düşünürsen, geçinme şansın yok. İnsanlar mutlaka ek iş yapmak zorunda.
Çay kaşığı ile verdiler, kepçe ile geri aldılar, asgari ücrete yapılan zam hiçbir işe yaramadı, aksine alım gücünü daha da düşürdü!
Asgari ücrete keşke zam olmasaydı yerinde kalsaydı da bu zamlar olmasaydı! Fiyatlar yerinde kalsaydı.
Şu hale bak, fiyatlar aldı başını gidiyor. Durduran yok!
Dolardan dolayı fiyatların yüksek olduğunu söylüyorlar ama inse de çıksa da fiyatlar hep artıyor!
Denetim yok, fırsatçı da çok!
Fiyatlar aldı başını gidiyor!
