Karanlık indi kentin yüzüne, ışıkları yutan Asi nehri yorgun akşamüstü sonrası.Karanlığın yoğun tehdidi ve okşayışı savurur yitirdiklerimizi,zaman burada işte. Soğuk her şeyin içine geçip
Yazar: Servet Üstün Akbaba
Anlam Yitimi
Hiç bir kuş kanatlarını gölgeye değdirip gelip yalnızlığımıza serinlik taşımayacak.Bir gül varoluşsal ihtiyaçları dışında bizim ona yüklediğimiz anlama dışında ,habersiz hayatını sürdürecek. Gülistan bizim
Düşlerin Aynasında Kırık Yüz
Hayatlarına yabancılaşmış yığınların uyuşuk,bıkkın,kayıtsız ,güvensiz halleri gece bilincime sızarak rüyalarıma karışıyor . İçimdeki huzursuz kıpırtı , hakikatini yitirmiş algıların duvarına çarpıyor. Düşle gerçeğin sürekli
CYRUS’UN SİLİNDİRİ
‘’İnsan yaşamı evrensel olarak ,hiçbir dönemde çağımızdaki kadar değersiz ve dayanaksız bir meta olarak görülmemiştir .’’diye yazıyor Gabriel Marcel. Avrupa Birliği mülteciler
An’ın Gölge Boylarından Geçerken
Okaliptüs ağacının kokusuna, rüzgarın kuzeyden getirdiği kar kokuları da eklenince ,,sözcükler pitoreks şölenle şiirsel dilin tohumlarını serpiştiriyor an’a. İşte tam da bu
Yıkıntılar Arasında
Boğuk bir çığlık yankılanıyor yıkıntılar arasında, karanlığın o boğucu gücü her tarafı sarıyor. Bir sesin, bir acının kaynağına ulaşma, haykırışın menziline varma, bir yalvarışa
Hep Birlikte
Gökyüzünün gözleri buğulandı yeni tomurcuklanmış badem ağacının gülüşünde. Yağmur, sağanak halinde dökülerek kendi doğasını güçlü fırtınaya dönüştürdü. Pencerede izlediğim görsellik geniş zamanın
Büyük Şarkının Esintisi
Rüzgar, güneyin bütün kederini, hüznünü, yelpaze gibi açılan palmiye yapraklarına taşıyor.Ne diyeyim? Bir sözcük esiyor kapalı evlerin eşiklerinden, bir çocuk ağlıyor, kederleniyor bulut. Bir
Korkunun Dili
Pencereden, rüzgarda titreşen okaliptüs ağaçlarının tepesindeki yeni filizlenmiş fıstık yeşili yapraklarını öpen ikindi güneşinin o doyumsuz arzusunu seyrediyorum.Son kez dokunuyor her şeye sanki,
Bekleyiş Dolu Avlular
Zaman akıp geçti. İşte buradayım. Varlığın ve hiçliğin arasından geçiyorum, su damlası yaprağın üzerinde gülümsüyor. Taşlar tüm ağırlığıyla evrenin kalbi gibi duruyor anlamın kapısında.
